History 

In the beginning

As with other cities of the swinging sixties Glasgow had it's share of newly openend clubs and coffee bars in the Hillhead area of Glasgow and it's Kings road,Byres rd which was the happening scene of the era.

There was a particular coffee bar and an offshoot, Ashton rd called the Papingo which had over it's door arch, coffee and jazz. One of the Papingo's many attractions was it's late hours which appealled to the beatniks, artists and rockers who populated the Hillhead districts.

Within the rocker element a group of like minded guys got together and decided that a change of image from the brandon boys of the rockers was called for. Over many cups of coffee,cokes and the new joints of marijuana the new ideas were discussed and decided that a uniform of blue denim wrangler suits would be their attire and their motorbikes would be stripped down triumph nortons(tritons) without lights, and painted sky blue to blend with their uniforms.

Only a name was required and they all agreed on a name, "THE BLUE ANGELS", for various reasons.

Alan Morrison and Lenny Reynolds because blue was Scotland's national colour and Tommy Howells who had worked out the letters of blue stood for bastards, lunatics, undesirables and eccentrics of which he said just about summed them up.

Over a period of time the image attracted others who liked the sunday runs which the blue angels organised to race on the hill roads around Glasgow and every so often trips into the western highlands which were quite near the city.It was also about this time that the mod gang culture was starting to take off and gangs like the maryhill fleet , the calton tongs, the townhead shamrock,the gorbals cumbie, the govan team,the drumchapel buck,the pollock bundie and the partick cross boys were starting to carve out their territory, literally,while other gangs and sub gangs would proliferate the big boys would go on to organise protection rackets shebeens,(illegal drinking dens) and some even prostitution. The phenomenon had always existed in Glasgow but this time the gangs did not spawn from poverty but the pull of getting a share of the large amounts of money which were floating about in Glasgow . The different cultures would soon clash and while the top of Byres rd was accepted Fleet turf and the bottom was indeed Partick Cross and the turf of the gang of the same name, the middle was accepted as neutral and the styles and fashions on the whole mixed in harmony.

However one night the Blue Angels were drinking in the "curlers tavern" which was exactly in the middle of Byres rd and was one of the first places for the drug culture to blossom which made for good nights and great parties and was the place to be when a crowd of suits came in and as the time went on dirty looks started and the insults followed, soon a bar brawl of John Wayne proportions started which spilled out from the bar to the street.The suits ran in, slashing with their razors and the Blue Angels retaliated with flick knives , switch blades and tyre levers; there was bawling and shouting,guys were slashed and stabbed and several guys collasped with weapon wounds. Soon the police arrived in droves and waded into all and sundry and making no distinctions, some were captured and some got away.

Many of the Blue Angels were incensed and the what was to become a pillar of policy "Retaliation, out of proportion" followed in the weeks to come with cafes and bars petrol bombed and sneak attacks done in the night by both sides.

Soon wiser heads decided thet guys getting injured and imprisoned was not conducive to a good lifestyle, and soon talks took place to end the strife, by the end of the night drinks were exchanged and many of the suits were introduced to the joys of shit (cannabis resin)promises were made to help fix cars and scooters,while individual fights would break out over the period, the two gangs held each other in mutual respect and never carried out hostilities againsts each other again.

The Blue Angels were Glasgow`s premier because of the reputation they had built in the war with the Maryhill Fleet and whilst some like Lenny Reynolds were shot,slashed and stabbed in a very short period,this did not detract from the style of the bikes,the image and the penchant for violence which saw the Garthamlock Blackhawks join with the Blue Angels and later some of the roadburners.

After a battle in an Asian Restaurant the nickname "The Blue Gang" became prevalent and the walls of Glasgow and it`s outskirt towns began to see alongside local gang grafitti,slogans such as Blue Angels OK,Blue Angels,Best in the west,the slogans started to appear on the hill roads ,on mountain passes and as the Blue Gang travelled the slogans appeared in places like the Ace Cafe,the Busy Bee, various truck stops and transport cafes and further afield like the Eiffel Tower and the Necropolis in Athens.

The american magazine Saturday evening Post arrived in the middle sixties with an article on California`s Hell`s Angels and the sleeves were cut off the wranglers, a new style of bike was appearing after the Blue Gang viewed Peter Fonda and Bruce Dern in "The Wild Angels",the chopper!

Custom bikes became the thing but most of all,insignia called colours,adapted from the Americans was designed,but rather than adopt the American concept in full which had the club name at the top ,insignia in the middle and place name at the bottom,the Blue Angels being concious that the terrain they moved in was much smaller than California and that their membership did not come from one area plus the pride of the fouder members in their gang background displaced with the placename and instead had Blue at the top in a mixture of gothic and celtic lettering and in the middle a skull copied from the waffen ss with a german helmet from the despatch riders of the same formation,on each side of this yellow wings spread in homage of the sybol of angels the powerful wings of flight sybolising freedom and at the bottom the word angels.

This design was unique then and even today there are not many similar designs throughout the biking world,such is the pride of the insignia that the Blue Angels copywrited theis colours in 1997.

Time went on and on holiday in Scarborough a crowd of Yorkshire boys asked if they could become Blue Angels as well and the two groups got on so well that even today many of the older members are still great friends and uniquely the Blue Angels Leeds Chapter is the only other group in the UK outside the Scots.

The travelling would go on,time would go on,some died,but fresh blood would replace them,more wars came,biker wars this time,as savage as biker wars are, but yesterdays enemies are todays friends and yesterdays foes look down their noses at the new kids on the block who don`t have the wounds and scar tissue or the traditions of the old combattants.

The reputation and the history has spread from Frisco Bay to Sydney Harbour, 28 have died for and because of the lifestyle including one on a life sentence.

Names of the legends are spoke of with reverence,Billy Rolling Stone, Sammy the Fox,Shannie,Nasty Bob,Mad Fitsy,Big John Herne,Danny Tha Fish ,Scoobie,Chaza,Bunker Tha Coalman,Bugsy.

The talk of the dead and what they done creates today`s pride,brotherhood and loyalty and the men today know what is expected of them.

In the beginning (Nederlandse vertaling)

Zoals andere steden tijdens de swingende jaren 60 kende Glasgow haar aandeel in nieuw geopende clubs en koffiebars in de 'Hillhead' buurt. Kings road en Burs road was toen the place to be.

Er was één bijzondere koffiebar in een zijtak van Ashton road, genaamd Papingo, die ‘koffie en jazz’ boven de deurboog had. Eén van de vele attracties van de Papingo's waren de late uren die aantrekkelijk waren voor de beatniks, artiesten en rockers die de Hillhead districten bevolkten.

In het rocksegment was er een groep gelijkgestemde gasten die beslisten dat het imago van de brandon boys van de rockers diende te veranderen. Na ettelijke koppen koffie, cokes en joints werden de nieuwe ideeën besproken en werd er beslist dat een uniform van blue wrangler jeans hun outfit zou worden. Hun motoren, Triumph Nortons (Tritons) zouden gestript worden, ontdaan van lichten en hemelsblauw geschilderd worden om te passen bij hun uniform.

Ze hadden enkel nog een naam nodig en kozen "THE BLUE ANGELS" omwille van verschillende redenen.

Alan Morrison en Lenny Reynolds kozen blauw omdat dit Schotland's nationale kleur was en Tommy Howells vond uit dat de letters BLUE stonden voor met “Bastards, Lunatics, Undesirables en Eccentrics”. Hij vond dat hiermee de lading gedekt was.

Naarmate de tijd vorderde trok het imago anderen aan die eveneens hielden van de zondagse runs die de Blue Angels organiseerden om te racen op de heuvels rond Glasgow en om de zoveel tijd trips naar de Western Highlands dewelke vrij dicht hij de stad gelegen waren. Het was ook omstreeks deze tijd dat de ‘mod gang’ cultuur in opmars kwam en bendes zoals de Maryhill Fleet, de Calton Tongs, de Townhead Shamrock, de Gorbals Cumbie, de Govan Team, de Drumchapel Buck, de Pollock Bundie en de Partick Cross Boys begonnen hun territorium uit te zetten terwijl andere bendes en subbendes woekerden. De grote jongens ging verder met het organiseren van bescherming voor rackets shebeens (illegale drinkgelegenheden) en sommige zelfs prostitutie. Het fenomeen heeft altijd bestaan in Glasgow maar deze keer hadden de bendes geen probleem wegens armoede maar met het bekomen van een deel van de grote sommen geld die in Glasgow circuleerden. De verschillende culturen botsen al snel en de top van Byres road was Fleet gebied, de onderkant was Partick Cross en ‘the turf’ van de bende met dezelfde naam. Het midden was geaccepteerd als neutraal waar stijl en mode harmonieus door elkaar liepen.

Hoe dan ook, op een avond waren de Blue Angels aan het drinken in de "Curlers Tavern" die exact in het midden van Byres road was gelegen en welke een van de eerste plaatsen was waar drugscultuur bloeide. Het waren er plezante nachten en fantastische fuiven en was the place to be totdat een bende maatpakken binnenkwam. Naarmate de tijd vorderde werden er vuile blikken uitgewisseld en volgden er beledigingen. Algauw volgde een bargevecht met JohnWayne proporties en verspreidde zich van de bar tot op de straat. De maatpakken vluchtten, om zich heen slaand met hun scheermessen. De Blue Angels reageerden met hun vlindermessen, stiletto’s en bandenlichters. Er werd geschreeuwd en geroepen, gasten werden gesneden en gestoken. Verschillende mannen stortten ineen met wapenwonden. Al snel arriveerde de politie en dreef iedereen uit elkaar waarbij - zonder onderscheid - sommigen gevangen werden genomen en anderen ontkwamen.

Velen van de Blue Angels waren razend en dat was de basis van het beleid ‘vergelding, buiten proportie’ dat volgde in de weken erna. Langs beide zijden werden cafés en bars bestookt met brandbommen en onverhoedse aanvallen tijdens de nacht.

Weldra beslisten wijzer hoofden dat gasten die gekwetst en gevangen werden geen goede levensstijl was. Snel kwamen er gesprekken om de strijd te beëindigen. Op het einde van de nacht werd drank uitgewisseld en werden de maatpakken geïntroduceerd in de geneugten van shit (cannabis resin). Beloftes werden gemaakt om te helpen auto's en scooters te herstellen. Hoewel af en toe individuele gevechten uitbraken behielden de 2 bendes wederzijds respect en braken er nooit meer vijandigheden uit.

De Blue Angels waren Glasgow`s voornaamste omwille van de reputatie die zij hadden opgebouwd tijdens de oorlog met de Maryhill Fleet. En terwijl sommigen zoals Lenny Reynolds beschoten, geslagen en neergestoken werden in korte tijd deed dit niets af aan de stijl van de motoren, het imago en de neiging tot geweld dewelke de Garthamlock Blackhawks verenigde met de Blue Angels en later met enkele van de roadburners.

Na een gevecht in een Aziatisch Restaurant werd ‘The Blue Gang’ heerszuchtig. De muren van Glasgow en de voorsteden werden opgesmukt met bendegraffiti en slogans zoals ‘Blue Angels OK’, ‘Blue Angels, Best in the west’. De slogans kwamen op de heuvelwegen, op bergpassen en naarmate de Blue Gang reisde verschenen de slogans in plaatsen zoals het Ace Cafe, de Busy Bee, verschillende truck stopplaatsen, andere transport cafés en verder te velde zoals de Eiffeltoren en de Necropolis in Athene.

Het Amerikaanse magazine Saturday evening Post bracht in het midden van de jaren ‘60 een artikel uit over de Californische Hell`s Angels. Hierop werden de mouwen van de wranglers afgesneden en een nieuwe stijl van motor verscheen nadat de Blue Gang Peter Fonda and Bruce Dern zag in ‘The Wild Angels’, the chopper!

Custom bikes werden het van het, maar het meest van al, insignes genaamd colours, werden overgenomen van de Amerikanen. In plaats van het volledig kopiëren van het Amerikaanse concept die de clubnaam boven aan de top had, insigne in het midden en plaatsnaam onderaan, waren de Blue Angels er zich van bewust dat het terrein waarop zich begaven veel kleiner was dan Californië en dat hun lidmaatschap niet kwam van 1 gebied plus de trots van de oprichtende leden. Hun bendeachtergrond verdrong de plaatsnaam en in de plaats had Blue een mix van gotische en Keltische letters bovenaan en een skull in het midden, gekopieerd van de waffen ss met een Duitse helm van de expeditierijders. Op elke zijde kwamen gespreide, gele vleugels als eerbetoon aan het symbool van engelen met sterke vliegvleugels die vrijheid voorstelden. Onderaan kwam het woord ‘angels’.

Dit design was toen uniek en zelfs vandaag zijn er weinig gelijkaardige designs in de ganse bikerswereld. De trots voor het insigne maakte dat de Blue Angels deze kleuren copywriten in 1997.

De tijd ging voorbij en tijdens een reis in Scarborough vroeg een groep van Yorkshire jongeren of ze eveneens lid konden worden van de Blue Angels. Beide bendes konden zo goed opschieten dat zelfs vandaag veel van de oudere leden nog steeds goede vrienden zijn. Enkel de Blue Angels Leeds Chapter is de enige andere bende in de UK buiten de Scots.

Het reizen ging verder, de tijd verstreek, sommigen gingen door, nieuwe leden vervingen hen, er kwamen nog oorlogen – bikers oorlogen deze keer – zo wild als bikers oorlogen konden zijn, maar vijanden van gisteren zijn v rienden van vandaag , en de vijanden van gisteren kijken neer op de nieuwkomers die geen wonden en littekens hebben of de tradities van de oude garde.

De reputatie en de geschiedenis hebben zich verspreid van Frisco Bay tot Sydney Harbour, 28 leden zijn gestorven omwille van de levensstijl, inclusief één met een levenslange gevangenisstraf.

Namen van legendes worden met eerbied uitgesproken, Billy Rolling Stone, Sammy the Fox, Shannie, Nasty Bob, Mad Fitsy, Big John Herne, Danny Tha Fish, Scoobie, Chaza, Bunker Tha Coalman, Bugsy.

Het gepraat over de doden en wat zij realiseerden vormt de hedendaagse trots, het broederschap en de loyaliteit. De mannen vandaag weten wat van hen verwacht wordt.